เรื่องนี้เป็นเรื่องสำคัญอีกเรื่องหนึ่งที่มักจะถูกมองข้ามไปได้ง่าย ๆ เหมือนกัน เมื่อบริษัทจะจัดการอบรมในต่างจังหวัด ก็จะต้องติดต่อจัดหารถรับส่งพนักงานซึ่งก็มักจะเป็นรถบัสปรับอากาศบ้างไม่ปรับอากาศบ้างแล้วแต่อัตภาพของแต่ละบริษัท
แต่สิ่งสำคัญกว่ารถปรับอากาศหรือไม่ก็คือ
“ความปลอดภัย” น่ะสิครับ
คงเคยดูทีวีหรืออ่านข่าวรถบัสที่พาพนักงานไปอบรมเกิดอุบัติเหตุมากันบ้างแล้ว
สาเหตุก็มักจะเกิดจากพนักงานขับรถพักผ่อนน้อย, ไม่คุ้นเคยกับเส้นทาง,
ขับรถเร็วประมาท, สภาพของรถไม่พร้อมใช้งาน ฯลฯ แล้วก็นำพนักงานของบริษัทนั้น ๆ
ไปประสบโศกนาฎกรรม
เรื่องนี้จึงเป็นหน้าที่ที่สำคัญของ T/O (Training
Officer) ในการหาข้อมูลและไปดูบริษัทที่เราจะติดต่อให้เขานำรถบัสมารับพนักงานให้ดี
เช่น สุ่มดูรถที่เขาจอดอยู่
สมัยก่อนนี้ผมจะขอดูรถคันที่เขาจะเอามารับพนักงานของเราโดยนัดหมายวันไปดูสภาพรถกันเลยครับ
หรือไม่งั้นก็ต้องสอบถามหาข้อมูลจากเพื่อนฝูงหรือคนที่เคยใช้บริการว่าแต่ละบริษัทน่ะบริษัทไหนที่น่าเชื่อถือมากกว่ากันประกอบการพิจารณา
อย่าเอาแต่ราคาถูกเข้าว่าเป็นหลักนะครับ
ต้องให้ความสำคัญกับความปลอดภัยของทั้งสภาพรถและคนขับเป็นสำคัญ
เพราะผมว่าถ้าจะเอาแต่เรื่องราคาถูกจนมองข้ามความปลอดภัยมันไม่คุ้มกับความสูญเสียที่บริษัทไม่อยากให้เกิดขึ้น
เมื่อพูดถึงเรื่องรถรับส่งพนักงานแล้ว
ก็ขอพูดถึงเรื่องรถรับส่งวิทยากรไปด้วยเลย
ในกรณีที่วิทยากรให้ T/O จัดรถรับส่งให้เช่น
ต้องเดินทางไปบรรยายให้ที่ต่างจังหวัดนั้น T/O ควรจะดูแลในเรื่องหลัก
ๆ 2 เรื่องคือ
1. เช็คสภาพรถที่ใช้รับส่งวิทยากรว่าเป็นอย่างไร เช่น
ไม่ควรเป็นรถที่ยางโล้นจนแทบจะต้องเอาแว่นขยายมาส่องหาดอกยาง
แถมต้องรถที่ยางโล้นคันนี้ต้องวิ่งบนทางหลวงหรือทางด่วนในหน้าฝนเสียอีก
เคยมีบริษัทที่นำรถปิ๊คอัพมารับผมไปบรรยายที่ต่างจังหวัดแห่งหนึ่งตอนขามารับก็ยังไม่มีปัญหาอะไร
แต่พอบรรยายเสร็จตอนเย็น
T/O มาบอกผมว่าให้รอเดี๋ยวจะขอโหลดของจากโรงงานไปส่งที่กรุงเทพฯ
(โรงงานที่ผมไปบรรยายอยู่อยุธยา)
ปรากฎว่าผมต้องรอเกือบครึ่งชั่วโมงกว่าจะโหลดของขึ้นท้ายรถปิ๊คอัพเสร็จ
ยังไม่พอของที่โหลดลงท้ายรถมันหนักเสียจนหน้ารถยกลอยขึ้นจนคนขับรถต้องใช้ความสามารถเฉพาะตัวขับช้า
ๆ มาเรื่อย ๆ ต้องนั่งสวดมนต์ลุ้นในใจให้กลับถึงบ้านอย่างปลอดภัย เฮ้อ !
อีกครั้งหนึ่งที่ผมเจอก็คือขากลับมีพนักงานของบริษัทขอติดรถกลับเข้ามาที่กรุงเทพฯด้วย
แต่แทนที่คนขับรถจะมาส่งผมก่อน กลับขับไปส่งพนักงาน
(ซึ่งคงจะมีตำแหน่งที่คนขับรถเขาเกรงใจ) ก่อน แล้วค่อยย้อนมาส่งผม ทั้ง ๆ
ที่เส้นทางผ่านบ้านผมใกล้กว่าทางที่ไปส่งพนักงานของบริษัท
อีกครั้งหนึ่งคือบริษัทลูกค้า
(ที่อยู่ต่างจังหวัด) นำรถมารับแต่พอเปิดประตูรถเข้าไปก็ชะงักกึกเลย
เพราะกลิ่นควันบุหรี่ที่แรงมากพุ่งสวนออกมา หรือรถบางคันก็มีกลิ่นอับมาก
บางคันก็คงติดแอร์ไว้แค่อวดว่ารถคันนี้มีแอร์นะ
(แต่แอร์จะหยุดพักร้อนเป็นระยะคือเดี๋ยวเย็นเดี๋ยวร้อนตามอารมณ์ของแอร์)
หรือบางทีก็เป็นเครื่องปรับอากาศที่ปรับอากาศอับและร้อนให้ร้อนและอับมากขึ้นไปอีก
เรียกว่ากว่าจะไปถึงบริษัทลูกค้าทำเอาวิทยากรเดินลงจากรถนี่เดินเซเพราะมึนกับสภาพอากาศภายในรถเลยแหละครับ
ที่ผมยกตัวอย่างมานี้ไม่ได้แปลว่า T/O จะต้องเตรียมรถหรูรถใหม่ราคาแพงมารับวิทยากรหรอกนะครับ
เพียงแต่อยากให้เห็นอีกด้านหนึ่งว่าวิทยากรจะมีสภาพเป็นยังไงบ้างถ้าต้องนั่งรถที่มีสภาพไม่พร้อมอย่างที่ผมเล่ามานี้
2. คัดเลือกคนขับรถที่ใจเย็น
เรื่องนี้ก็เป็นเรื่องสำคัญนะครับ
เคยมีวิทยากรอาวุโสท่านหนึ่งเล่าให้ผมฟังว่าลูกค้านำรถมารับไปบรรยายที่ต่างจังหวัดแห่งหนึ่ง
แต่คนขับรถขับรถเร็วมากจนท่านกลัวว่าจะไปไม่ถึงบริษัท ก็เลยบอกคนขับรถไปว่า
“นี่คุณขับช้า ๆ
หน่อยก็ได้นะผมไม่รีบหรอก” เจ้าคนขับรถตัวดีบอกกลับมาว่า
“โธ่..อาจารย์คนเราทุกคนเกิดมาก็ต้องตายทั้งนั้นแหละครับ”
แน่ะดูมันพูด
ดันยกสัจธรรมขึ้นมาพูดที่ความเร็วมากกว่า 140 กม.ต่อชั่วโมง
ก็แล้วทำไมเราต้องรนไปหาที่ตายพร้อมกับคนขับรถที่ประมาทอย่างนี้ด้วยล่ะ
เรื่องนี้คงเป็นข้อคิดสำหรับ
T/O ในเรื่องการบอกกับคนขับรถให้คำนึงถึงความปลอดภัยเป็นสำคัญนะครับ
เพราะสาเหตุของอุบัติเหตุทั้งหลายที่เราพบเห็นกันส่วนใหญ่ก็เกิดจากความประมาททั้งนั้นแหละ
หรือมักจะพบบางครั้งว่าคนขับรถมารับวิทยากรช้ากว่ากำหนด
เช่น นัดว่าจะมารับเวลา 6.30 น.เพื่อเดินทางไปจังหวัดระยอง
แต่เล่นมาเอาตอน 7.30 น.
แล้วน้าแกก็เหยียบคันเร่งเสียเต็มที่เพราะกลัวว่าจะพาวิทยากรไปบรรยายไม่ทันจนวิทยากรอยากจะบอกว่า
“ผมจะไปบรรยายในชาตินี้นะครับ ไม่ใช่ไปบรรยายชาติหน้า....”
ที่ผมพูดในเรื่องรถรับส่งวิทยากรนี้ก็เพื่อฝากไว้เป็นข้อคิดกับ
T/O ว่าควรจะต้องตรวจสอบสภาพรถให้อยู่ในสภาพปลอดภัยพร้อมใช้งาน
การตรงต่อเวลา และกำชับคนขับรถในเรื่องความปลอดภัยเป็นหลักด้วยนะครับ