วันอังคารที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2569

ไล่จับกระต่ายก็แค่ทำงานตามหน้าที่

            เพิ่งจะดูซีรีย์ญี่ปุ่นเรื่องหนึ่ง “สาวบัญชีไขปมลับ” จบไป ผมยังติดใจคำ ๆ หนึ่งในหนังเรื่องนี้คือ “อย่าไล่จับกระต่าย” 

คำ ๆ นี้เป็นเสียงในหัวของนางเอกที่เป็นพนักงานบัญชีเวลาไปเจอกับตัวปัญหา (เปรียบเสมือนกระต่าย) ที่เป็นเรื่องของพนักงานทุจริตบ้าง ผู้บริหารที่เบิกจ่ายเงินไม่เหมาะสมบ้าง แล้วนางเอกจะต้องหาหลักฐานมายืนยันการทำความผิดของคนเหล่านี้

ถ้าไปไล่จับกระต่ายแล้วจะทำให้ตัวเองเดือดร้อนภายหลัง

แต่สุดท้ายนางเอกของเรื่องก็อดไม่ได้ที่จะต้องไปไล่จับกระต่ายเพื่อความถูกต้องและจบตัวปัญหานั้น 

เพราะตัวเองมีหน้าที่โดยตรงที่จะต้องทำ

คนทำงานหลายคน (รวมทั้งตัวผมเอง) จะต้องเคยเจอเคยผ่านสถานการณ์ทำนองนี้มาบ้างแหละครับ

ผมเคยไปไล่จับกระต่ายเพราะต้องเป็นกรรมการวินัยโดยตำแหน่ง มีหน้าที่ต้องไปสอบสวนความผิดหลายกรณีของทั้งพนักงานและผู้บริหารในบริษัทต่าง ๆ ที่ผมเคยร่วมงานมา

มีอยู่แห่งหนึ่งที่ต้องสอบสวนการทำความผิดอาญาของประธานและกรรมการสหภาพฯทุกคนต้องใช้เวลา 2 เดือนเศษ ๆ กว่าจะสรุปผล ต้องสอบสวนทุกวัน ๆ ละไม่น้อยกว่า 3 ชั่วโมงจนแทบไม่ได้ทำงานหลักที่ต้องทำเพราะหัวหน้าสั่งมาให้ลุยเรื่องนี้ให้จบให้เร็วที่สุด

            ถามว่าเครียดไหมกับการไล่จับกระต่ายในแต่ละครั้งแต่ละเคส ก็ต้องตอบว่าเครียดครับ เพราะถูกกดดันทั้งจากข้างบนและข้างล่าง 

ถึงขนาดกลับบ้านตอนค่ำ ๆ ยังต้องก้มดูใต้ท้องรถ เดินรอบตัวรถเพื่อสำรวจว่ารถเรายังปกติสุขดีหรือไม่เลยนะครับ

แต่ผมก็จะบอกตัวเองและคนที่ผมสอบสวนทุกครั้ง (เหมือนกับที่ตัวนางเอกบอกกับตัวเอง) ว่า “เราก็แค่ทำตามหน้าที่ของเรา และไม่ได้มีปัญหากับใครเป็นการส่วนตัวนะ ทั้งหมดเป็นเรื่องของงานล้วน ๆ”

เมื่อมีปัญหาแล้วพบว่าสาเหตุของปัญหาคืออะไร แล้วเรามีหน้าที่โดยตรงที่จะต้องแก้ปัญหา ก็จำเป็นต้องไล่จับกระต่ายเพื่อให้จบปัญหานั้น

ที่ผ่านมาผมก็ยังพบเห็นคนอีกหลายคนที่เป็นหัวหน้าเป็นผู้บริหารระดับสูงในองค์กร แต่ไม่กล้าไล่จับกระต่าย

ทั้ง ๆ ที่ตัวเองมีหน้าที่โดยตรง แต่กลับปิดตาซะข้างหนึ่ง 

แล้วก็ปล่อยให้กระต่าย (ตัวปัญหา) ร่าเริงต่อไปโดยไม่สนใจกับสายตาของลูกน้องคนอื่น ๆ ที่มองมาว่าทำไมพี่เขาไม่ทำอะไรสักที เมื่อไหร่พี่เขาจะจับกระต่ายตัวนั้นซะที

ก็คงได้แต่ตั้งคำถามว่าหัวหน้าที่มีหน้าที่ แต่ไม่ทำ ไม่กล้าไล่จับกระต่ายยังเหมาะจะเป็นหัวหน้าหรือไม่ จะรักษาลูกน้องที่ดีไม่มีปัญหาเอาไว้ได้หรือเปล่า แล้วยังกล้าสบสายตาลูกน้องดี ๆ บ้างหรือไม่ หรือทำแค่เชิดหน้าไว้อย่าได้แคร์ใคร

ปิดท้ายด้วยคำถามว่า ท่านเคยเห็นคนไม่กล้าไล่จับกระต่ายมาบ้างไหมครับ

ปล. Leadership จึงไม่ได้มาจากอายุงานหรืออายุตัวที่มากขึ้น ไม่ได้มาจากการเข้าคอร์สอบรมแล้วได้วุฒิบัตร ไม่ได้มาจากตำแหน่งหน้าที่การงานแต่มาจากคุณลักษณะส่วนบุคคลของคน ๆ นั้น