มีคำถามว่า “บริษัทไม่มีระเบียบเกษียณอายุผิดกฎหมายแรงงานหรือไม่”
ก็ตอบไปตรง
ๆ ว่า “ไม่ผิดครับ”
ก็เลยมีคำถามต่อมาว่า
“อ้าว..บริษัทของคนถามไม่มีระเบียบเกษียณอายุแล้วจะทำยังไงดี”
ตามมาตรา
118/1 ของกฎหมายแรงงานบอกไว้ว่ากรณีที่ไม่ได้มีกำหนดเกษียณอายุหรือบริษัทไหนที่มีกำหนดอายุเกษียณของลูกจ้างเกินกว่า
60 ปีขึ้นไป ก็ให้ลูกจ้างที่มีอายุครบ 60 ปีบริบูรณ์แสดงเจตนาเกษียณอายุต่อนายจ้างได้
และนายจ้างก็จะต้องจ่ายค่าชดเชยตามอายุงาน (ตามมาตรา 118) ให้ด้วย
สรุปว่าการเกษียณอายุคือการเลิกจ้างครับ
ถามต่อว่า
“แล้วบริษัทจะไม่จ่ายค่าชดเชยเมื่อเกษียณรอบแรกนี้ได้หรือไม่
โดยบริษัทจะต่อเกษียณไปอีกคราวละ 1 ปี
เมื่อไหร่บริษัทไม่ต่อเกษียณแล้วจึงจะจ่ายค่าชดเชยครั้งเดียวไปเลย”
คำตอบคือ
“ไม่ได้ครับ”
บริษัทจะต้องจ่ายค่าชดเชยเมื่อเกษียณอายุในครั้งแรกเสียก่อน
และเมื่อต่อเกษียณออกไปก็ต้องเริ่มนับอายุงานกันใหม่นับแต่วันที่ต่อเกษียณ
และเมื่อบริษัทจะไม่ต่อเกษียณไม่ต่อสัญญาโดยพนักงานไม่ได้ยื่นใบลาออก
บริษัทก็จะต้องจ่ายค่าชดเชยรอบสองตามอายุงานในครั้งที่สองนี้อีกด้วยครับ
ปะเหมาะเคราะห์ร้ายถ้าเกิดลูกจ้างไปยอมไม่รับค่าชดเชยรอบแรกแล้วไปรอรับครั้งเดียวหลังจากไม่ต่อเกษียณรอบสองตามเงื่อนไขข้างต้น
แล้วบังเอิญประสบอุบัติเหตุหรือเจ็บป่วยถึงแก่กรรมไปล่ะก็
บริษัทนั้นก็อาจจะไม่จ่ายค่าชดเชยใด ๆ นะครับ
เพราะการเสียชีวิตของลูกจ้างไม่ใช่การเลิกจ้าง
แต่ถ้าบริษัทไหนยอมจ่ายค่าชดเชยก็คงเหมือนถูกล็อตเตอรี่รางวัลใหญ่ซึ่งจะมีโอกาสแค่ไหนลองคิดดู
แล้วถ้าบริษัทยังดื้อตาใสไม่จ่ายค่าชดเชยทั้งรอบแรกหรือรอบสองล่ะ
ทำไงดี
พนักงานก็ต้องไปฟ้องศาลแรงงานหรือไปร้องเรียนแรงงานเขต
เรื่องนี้จึงเป็นเรื่องวัดจริยธรรมของผู้บริหารแต่ละองค์กรว่ามีมากหรือน้อยแค่ไหนครับ
