วันนี้มีความคิดแว๊บนึงเข้ามาคิดย้อนกลับไปสมัยทำงานประจำตั้งแต่เริ่มเข้าทำงานใหม่เป็นพนักงาน HR ตัวเล็ก ๆ ในองค์กร จนกระทั่งเติบโตก้าวหน้าขึ้นมาเรื่อย ๆ จนเป็นผู้บริหารงาน HR ในหลายองค์กร แล้วมาคิดว่ามีอะไรบ้างที่เป็นพฤติกรรมการทำงานของเราที่ยังคงเหมือนเดิมมาโดยตลอด
ก็ได้คำตอบกับตัวเองว่าคือความกล้าเสนอความเห็นที่ตรงไปตรงมาแม้ว่าบางครั้งอาจไม่ถูกใจนาย!!
หลายครั้งที่นายมีไอเดียอยากจะให้ HR
ออกกฎระเบียบบางอย่าง แต่ถ้าผมเห็นว่าถ้าทำไปแล้วจะมีปัญหาในอนาคต
ผมจะหาเวลาหาโอกาสที่เหมาะ ๆ เข้าไปคุยกับนายด้วยเหตุและผลโดยมีข้อมูลอ้างอิงเสมอ
เช่น
จะให้ออกระเบียบว่าถ้าพนักงานไม่ยื่นใบลาพักร้อนให้ถือว่าสละสิทธิ
หรือให้ออกระเบียบว่าบริษัทจะจ่ายค่าโอทีให้แต่ไม่เกินเที่ยงคืน
หรือถ้าพนักงานที่ไม่ผ่านทดลองงานไม่ยินยอมให้บริษัทลดเงินเดือนลง
บริษัทจะไม่ต่อทดลองงาน ฯลฯ
ผมก็จะหาโอกาสชี้แจงแสดงเหตุผลกับนายถึงข้อดี-ข้อเสียให้แกรับทราบพร้อมทางเลือกให้เสมอ
ไม่เคยอวยตามนายประเภท ”ได้ครับพี่ ดีครับผม เหมาะสมครับท่าน“
ในเรื่องที่ผมเห็นว่าจะมีปัญหาในอนาคต
แต่ผมยังโชคดี (มั๊ง)
ที่นายส่วนใหญ่รับฟังและเชื่อเรื่องที่ผมไม่เห็นด้วยและทักท้วงแกเอาไว้
แต่ก็มีบางคนที่ไม่เชื่อและดันทุรัง
แถมบอกผมว่า “คุณไปทำมายังไงก็ได้ให้มันถูกกฎหมายก็แล้วกัน”
ผมก็ได้แต่บอกแกแบบตรงไปตรงมาว่าผิดก็คือผิดแหละครับ
ทั้งหมดก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของพี่ ผมบอกปัญหาที่มันผิดกฎหมายและเสนอทางเลือกทางออกพร้อมทั้งข้อดี-ข้อเสียไว้ให้หมดแล้ว
แต่ถ้าพี่ยังตัดสินใจเหมือนเดิมก็ต้องเตรียมรับความเสี่ยงและผลกระทบตามที่ผมบอกไปแล้ว
ถ้าบริษัทรับความเสี่ยงนี้ได้ก็โอเคครับถือว่าเคยบอกกล่าวกันไว้แล้ว
แม้ว่านาย (บางคน) จะไม่พอใจ แต่แกก็ไม่เคยเกลียดขี้หน้าผมนะครับ
เพราะผมจะบอกแกเสมอว่าความเห็นของผมที่ไม่ตรงกับนายไม่ได้หมายความว่าผมกำลังคิดร้ายหรือจะโกรธเกลียดแกนะครับ
ผมเพียงทำไปตามบทบาทหน้าที่ของ HR
ที่จำเป็นต้องให้ข้อมูลที่ถูกต้องกับนายอย่างตรงไปตรงมา
ดีกว่าจะเงียบ ๆ ไว้แล้วทำตามนายสั่ง
แล้วพอเกิดปัญหาว่ามีหมายศาลหรือหนังสือจากแรงงานเขตฯมาที่บริษัทเดี๋ยวนายก็จะมาว่าผมอีกว่าคุณเป็น
HR ภาษาอะไรถึงไม่บอกไม่เตือนกันบ้างเลย ไม่รู้เลยเหรอว่าเรื่องนี้ผิดกฎหมาย
ใครที่อ่านแล้วจะปฏิบัติตัวแบบไหนกับนายก็คงเป็นสไตล์ของแต่ละคนนะครับ
ผมแค่เล่าประสบการณ์ที่ผ่านมาให้ฟังเท่านั้น
และไม่ได้บอกว่าสิ่งที่ผมทำจะถูกหรือผิด
การทำแบบนี้จะเหมาะกับคนอ่านที่จะเอาไปใช้บ้างหรือไม่ก็คงต้องไปคิดกันเอาเองแหละครับ